Poeta postrzega rozum jako niezwykłą, potężną siłę, działającą w imię dobra. Wiążą się z pozytywne wartości, takie jak piękno, prawda czy nadzieja. Osoba mówiąca wylicza także funkcje rozumu, który kształtuje idee i wartości ("ustanawia w języku powszechne idee"), pomaga rozróżniać dobro od zła ("ponad to, co jest, wynosi, co być powinno"), dba o klarowność języka ("Ocala zdania surowe i jasne"). Poza tym także jednoczy ludzi ("W zarząd oddając wspólne gospodarstwo świata"), uczy pogody ducha ("nieprzyjaciel rozpaczy, przyjaciel nadziei") oraz zachęca do odkrywania świata ("wszystko jest  ciągle nowe pod słońcem").