Przykładowo:

Wyobrażenie szczęścia innej pary kochanków można uznać za dowód powtarzalności ludzkich losów. W lirycznej wizji zakochani siedzą w tym samym miejscu co niegdyś osoba mówiąca wraz z towarzyszem, doświadczają podobnych emocji. Podmiot liryczny tak szczegółowo wyobraża sobie tę scenę, że zdaje się, iż opisuje własne przeżycia. W tekście podkreślona jest również ciągłość, cykliczność - śmierć jednego człowieka nie czyni świata pustym. W miejsce pary zakochanych przychodzą kolejni ludzie, którzy również podlegają prawom natury, a więc przemijają.