Charakterystyczne zwroty władcy:

• "[...] jaśnie udzielny pan przywiązał do głodu najwyższą wagę";
• "Dalejże tędy na nową drogę wstępować i wzywać zagranicznych dobroczyńców na pomoc! Sami nie mamy, niechże inni przyłożą, ile mogą". 

Pierwsze wyrażenie ma dwuznaczny wydźwięk. Z jednej strony słowa te mogą sugerować, iż cesarz rzeczywiście zmartwił się sytuacją obywateli. Być może jednak problem ten był tak naprawdę czymś korzystnym z punktu widzenia władcy, dlatego traktował to priorytetowo. Druga wypowiedź świadczy natomiast o tym, że władca nie chciał mierzyć się z konsekwencjami tego problemu. Wolał potraktować tę sytuację jako pretekst do uzyskania pomocy z zewnątrz. Cesarz nie miał więc odwagi do tego, by wziąć odpowiedzialność za kryzys i rozwiązać go.