Przykładowo:

Te cierpienia należy oddzielać, ponieważ problemy, z którymi musieli mierzyć się cywile i żołnierze często się od siebie różniły. Żołnierze w każdej chwili mogli zginąć od postrzału czy wybuchu. Nierzadko odnosili rany, które mogły skończyć się nawet trwałym kalectwem. To na nich koncentrowała się uwaga wroga, jednak również mogli odpowiedzieć ogniem. Wokół siebie mieli dowódców i towarzyszy. Byli także świadomi tego, że walczą w wyższym celu - poświęcają się dla ojczyzny.

Prześladowania i represje dotyczyły natomiast przede wszystkim ludności cywilnej. Podczas wojny często brakowało żywności czy innych podstawowych środków do życia. W tej sytuacji cierpiały zwłaszcza osoby starsze czy dzieci. Z uwagi na okrucieństwo i nieprzewidywalność okupantów ludzie obawiali się wychodzić z domów. Byli oddzielani od swoich bliskich, przesiedlani czy wywożeni do obozów, gdzie mogli zostać uśmierceni lub zmuszeni do nieludzkiej pracy. Ich doświadczenia były więc na ogół odmienne od tego, co przeżywali żołnierze.