Zdaniem autorki tekstu literatura uczy odbiorcę „pokory poznawczej”, czyli akceptacji braku wystarczającej wiedzy o świecie. Przekonuje, że jego skomplikowanej natury nie można ująć za pomocą arbitralnych sądów, właściwych większości dyscyplin naukowych (o czym świadczy „niemożność opisu świata językiem psychologii”). W przeciwieństwie do nich literatura pobudza ludzką wyobraźnię, oferując nieograniczoną swobodę interpretacji rzeczywistości („[...] literatura [...] nie zamyka w hermetycznych granicach, lecz raczej otwiera na wieloznaczność”).