Przykładowe fragmenty nawiązujące do mitologicznego źródła:

• imię bohaterki: „To ja, Kasandra”;
• całkowite zniszczenie (spalenie) Troi: „A to jest moje miasto pod popiołem”, „Moja racja aż łuną uderzyła w niebo”; 
• dar przewidywania przyszłości: „A to jest moja laska i wstążki prorockie”;
• zignorowanie ostrzeżeń Kasandry: „Tylko prorocy, którym się nie wierzy, / mają takie widoki”.

 

Monolog jest wygłaszany już po upadku miasta i spełnieniu się przepowiedni Kasandry: „To prawda, tryumfuję. / Moja racja aż łuną uderzyła w niebo. / Tylko prorocy, którym się nie wierzy, / mają takie widoki”. Prezentuje on przemyślenia bohaterki, która nie czuje satysfakcji z powodu spełnienia się jej słów. Zamiast tego odczuwa pustkę, ponieważ jej dar niczego nie zmienił - zagłada dokonała się, zaś Kasandra pozostaje osamotniona, odległa od zwykłych ludzkich doświadczeń.