Wiersze Iłłakowiczówny i Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej są do siebie podobne pod względem tematyki. Każdy z omówionych utworów opowiada o życiu codziennym w sposób niezwykły, podniosły. Głównym motywem wspomnianych wierszy jest miłość. Choć doświadcza jej większość ludzi, przeżycie każdego z nich jest wyjątkowe, niepowtarzalne.

Tematem Jak sobie niektóra biedota… są zaświaty. W wyobraźni bohaterów stają się one po prostu wyidealizowaną wersją życia na ziemi - w niebie jest pod dostatkiem pożywienia, czas płynie przyjemnie i radośnie. Z monologu podmiotu lirycznego wynika, że