a) Sposób patrzenia podmiotu lirycznego budzi skojarzenia z filmem. Osoba mówiąca niczym operator kamery usiłuje uchwycić nieprzerwany ruch kobiety - najpierw z oddali (powiewająca suknia), później z bliska, zwracając uwagę na detale (uśmiech, zęby). Tło sprawia wrażenie rozmytego („Świat się kręci!”, „Chwieją się w oczach domy kwadratowe”), co z kolei wyostrza sylwetkę zbliżającej się kobiety. Wybiórcze spojrzenie na świat przypomina kadr filmowy, choć jest to również nieodłączna cecha ludzkiego wzroku.

 

b) Środki poetyckie dynamizujące opisywaną scenę: