a) 

wyrazy i sformułowania potoczne	wyrazy i sformułowania oficjalne
„wesoło w czubie i w piętach”	„(wielce) szanowni panowie”

 

b) Tuwim posługuje się słownictwem potocznym zgodnie z postulowaną przez skamandrytów demokratyzacją poezji. Prosty język zmniejsza dystans między poetą a przeciętnym odbiorcą, w wyniku czego przekaz wydaje się szczery i autentyczny. Wplecenie w wypowiedź sformułowań oficjalnych potęguje jej ironiczny wydźwięk.

 

c) Podmiot liryczny mówi prostym językiem, aby zbliżyć się do przeciętnego, niewykształconego czytelnika. Rezygnuje z wyszukanej, trudnej do zrozumienia polszczyzny. W ten sposób pokazuje, iż sam - choć zajmuje się poezją - czuje się częścią anonimowego tłumu. Nie uważa się za wybitną, wyjątkową jednostkę. Przejażdżka tramwajem nie wydaje się wyszukaną rozrywką, mimo to sprawia mu wiele radości. Stylistyka utworu nie jest jednak jednorodna. Osoba mówiąca posługuje się zwrotami pochodzącymi z języka oficjalnego. Apostrofa: „wielce szanowni panowie” ma charakter ironiczny i świadczy o lekceważącym stosunku podmiotu lirycznego do krytyków literackich.