a) W pierwszych strofach podmiot liryczny wypowiada się w imieniu zbiorowości - najprawdopodobniej Polaków. Posługuje się w tym celu zaimkami osobowymi charakterystycznymi dla pierwszej osoby liczby mnogiej: „Na tysiączne się wiorsty rozsiadła nam Polska [...]”, „Taka wyszła nam [...]”. Następnie jego monolog staje się bardziej osobisty. Świadczą o tym liczne zwroty w pierwszej osobie liczby pojedynczej: „A dzisiaj mi się [...] wydała kościotrupem [...]”, „Ja tobie rozkazuję!”. 

 

b) Osoba mówiąca zwraca się do