Przykładowo:

Zgadzam się z wypowiedzią Stanisława Beresia. Wiersz Wczorajszemu można uznać za utwór programowy, którego autor staje po „stronie literatury czynu”. Podmiot liryczny porzuca dawną koncepcję poezji jako opiewającej piękno świata, kreującej jego sielski obraz. Te wartości nie mają bowiem znaczenia w wojennej rzeczywistości. W takich okolicznościach poezja musi pokazywać prawdę, stać się zaangażowana, zostać narzędziem walki z okupantem. „Dzień / walczącej / Warszawy” weryfikuje dawne przekonania o roli literatury. Poeta nadaje sztuce nowe znaczenie. Teraz będzie ona pobudzać, mobilizować, ale też ranić. Dawna poetyka przestaje mieć znaczenie, pisarz musi porzucić swoje przekonania „na rzecz [wspomnianej przez Beresia] społecznej «misji»” - dokładnie to robi podmiot liryczny wiersza Gajcego.