a) Więźniowie czekają na kolejny transport ludzi. Przyjaciel Tadka był w brygadzie, która zajmowała się rozładowywaniem transportu więźniów, także ich rzeczy osobistych.

b) Bycie członkiem tzw. "Kanady" zwiększało szansę na przeżycie. Rozładowywanie transportów pozwalało na przemycenie potrzebnych produktów: jedzenia lub ubrań. Tadek przyjaźnił się z więźniem, który pracował przy transportach, dlatego mógł liczyć na to, że zdobędzie od niego buty lub koszulę.

c) Sytuacja w obozie sprawiła, że ludzie przybywający w transportach byli postrzegani jako środek niezbędny do przetrwania. Marsylczyk pracujący w komandzie mówił: "[...] nie gadałbyś głupstw, ludzi nie może zabraknąć, bobyśmy pozdychali w lagrze". Dla ludzi doświadczających obozowego życia człowiek przestał być wartością. Więźniowie zdeterminowani wolą przetrwania dążyli jedynie do zagwarantowania sobie bytu. W takich warunkach nie było miejsca na współczucie czy litość, liczyło się tylko to, ile można zdobyć na rozładowaniu "transportu do kominów".