a) Tekst Aleksandra Główczewskiego uzupełnia rozważania zawarte w artykule o refleksje dotyczące natury groteski. To, co u Urbańskiego było śmiechem "groteskowym", u Główczewskiego staje się elementem groteski. Autor omawia strukturę komicznej groteski i jej znaczenie.

b) Ilustrację koncepcji zaprezentowanych w tekstach Macieja Urbanowskiego i Aleksandra Główczewskiego może stanowić "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza. Naczelną kategorią w tej powieści jest właśnie groteska, która śmieszy, a jednocześnie obnaża ludzkie zachowania. Wyostrzony go granic możliwości absurd w powieści sprawia, że śmiech Gombrowicza jest "gorzki", co potwierdza także smutne zakończenie utworu: "nie ma ucieczki przed gębą".