Zacytowana wypowiedź odnosi się do historii Kostylewa, ponieważ był on człowiekiem, który zdał sobie sprawę, jak wielkim oszustwem jest ideologia sowiecka. Nakazy ojca, zebrania partyjne, długie i brutalne przesłuchania nie złamały w nim wiary w słuszność własnych poglądów. Kostylew został w obozie zniszczony jako człowiek i pozbawiony wszystkich uczuć. Gotów był nawet donieść na współwięźniów, czyli dopuścić się "największej zbrodni". Pozostała w nim jedynie "iskierka człowieczeństwa" - decyzja o dobrowolnej, męczeńskiej śmierci.