W wierszu Charlesa Baudelaire'a występuje liryczna sytuacja wyznania. Podmiot liryczny zwraca się do swojej ukochanej (adresatki wiersza), wspominając o ich znalezisku w letni poranek. Zakochani odkryli rozkładające się ścierwo na ścieżce. Sielankowy nastrój wypowiedzi zakłócił widok „plugawej padliny”. Utwór sprawia wrażenie osobistego monologu osoby mówiącej, wskazuje na to m.in. forma wypowiedzi oraz jej opisowy charakter. Podmiot pragnie przekazać swój stosunek do świata, zawierając w dwóch ostatnich strofach motyw memento mori.