Chochoł zostaje określony w utworze jako „słomiane straszydło”, ma niezgrabne kończyny, również jego sposób poruszania się jest pozbawiony wdzięku oraz lekkości. To on proponuje Jaśkowi, aby pozbawił weselników kos i szabel, ponieważ w ten sposób przestaną trwać w letargu. Nakazuje młodzieńcowi wykonanie określonych czynności, jednak tym samym wprowadza zgromadzonych w zupełnie nowy czar - zapoczątkowuje ich hipnotyczny taniec. Chochoł ma przy tym świadomość, że zagubiony przez Jaśka róg stanowi symbol porażki oraz utraconej nadziei: „Ostał ci sie ino sznur. / Miałeś, chamie, złoty róg”.