Odpowiedzi:

• Poeta pragnie wielkości, tego, aby zdobyć się na znaczące czyny. Przepełnia go tęsknota za aktywną postawą oraz walką i heroizmem: „duch się w każdym poniewiera / i chciałby się wydrzeć, skoczyć, / ręce po pas w krwi ubroczyć”. 
  
  
• Bohater krytycznie postrzega rzeczywistość. Jest ona dla niego źródłem niemocy, skutecznie uniemożliwia mu realizację swych dążeń. Świadczą o tym słowa: „a tu pospolitość skrzeczy, a tu pospolitość tłoczy / włazi w usta, uszy, oczy”.
  
  
• Poeta zdaje się być zrezygnowany i świadomy swej niemocy. Dręczy go tęsknota za zdolnością do czynu oraz zmiany rzeczywistości. Jego dekadencka postawa ma związek z poczuciem fatalizmu. Wydaje mu się także, że żyje złudzeniami.