Poeta uważa, że powinien być blisko tego, co budzi obrzydzenie, ponieważ w ten sposób odnosi się do codzienności, życia zwykłych ludzi. Brzydota jest nieodłączną częścią ludzkiej egzystencji, gdyż ma związek z jej przemijaniem: "Ona ukleja najbogatsze formy / Ratuje kopciem / Ściany kostnicowe". Ponadto według poety brzydota staje się źródłem pełni człowieczeństwa. Z tego też powodu sztuka tworzenia nie powinna lekceważyć brzydoty, lecz ją doceniać.