Magdalena w utworze Ostrowskiej zostaje utożsamiona z ciszą. Jest to bezpośrednie nawiązanie do biblijnej bohaterki - symbolu poszukiwania wiary oraz odkrycia równowagi. Cisza, podobnie jak wspominana postać, jest pokorna, łagodna i miłosierna. Umożliwia także przekroczenie granicy między doczesnością a sferą duchową, wprowadza swoistą harmonię, a przy tym gwarantuje człowiekowi poczucie wolności.