Przykładowo:

Stephen Hawking, kiedy miał dwadzieścia jeden lat, zachorował na ALS. Uważał to za niesprawiedliwość losu. Nie widział przed sobą żadnych perspektyw na przyszłość, a zwłaszcza możliwości do wykorzystania swojego potencjału intelektualnego. Jednak życie zweryfikowało jego obawy. Najprawdopodobniej w zmierzeniu się z diagnozą pomogła Hawkingowi pasja do fizyki. Mężczyzna był także wytrwały i pracowity. Ważne okazało się z pewnością wsparcie bliskich osób.