Ogród przedstawiony w wierszu Leopolda Staffa został określony przymiotnikiem „przedziwny”, co wskazuje na jego wyjątkowe cechy. Jest to miejsce, w którym rośliny (kwiaty) i ludzie (dzieci) żyją w zgodzie i atmosferze pełnej radości. Znajduje się tam wodotrysk, którego cichy szmer przypomina „śmiech i łkanie”, a tuż nad nim rośnie spokojnie drzewko oliwne. Co ciekawe, w opisanym ogrodzie przez cały rok kwitną róże i uwalniają przepiękny, słodki zapach. Ich łodygi owijane są lnem, aby nikogo nie zranił ostry cierń róży. W tym wyjątkowym miejscu występują także ptaki budzące rano ludzi i pszczoły wytrwale produkujące miód. To od tych zwierząt człowiek może uczyć się pogody ducha (poranny śpiew ptaków) i umiejętności podejmowania właściwych decyzji (pszczoły, które wybierają tylko słodki nektar). W ogrodzie z wielką pieczołowitością dba o trawę, wyrywając z niej osty i chwasty.