Czytając wiersz Deszcz jesienny odbiorca zostaje niejako wrzucony w sam środek sytuacji. Oczami wyobraźni może oglądać mężczyznę obserwującego ze środka własnego domu padający miarowo deszcz. Jesienny krajobraz zdaje się współgrać ze stanem jego ducha. Jeśli odczytywać to, co mówi podmiot liryczny dosłownie, mamy tutaj do czynienia z jego żałobą po stracie kogoś bliskiego. Padający deszcz symbolizuje jego smutek oraz łzy. Całość pesymistycznego obrazu dopełnia wizerunek Szatana przemierzającego ogród. Płacze on z powodu zła, jakie staje się jego udziałem. Każdy jego krok wiąże się ze śmiercią i destrukcją świata przyrody, co, paradoksalnie, zdaje się przygnębiać Szatana.