a) Środki stylistyczne:

„ja marzę, ty marzysz, on marzy...”; „błysk w oku, cień uśmiechu czy smutku” - wyliczenie

„maluje się na twarzy; który się chowa pomalutku/ pod kołdrą codziennych zdarzeń” - przenośnia

„codziennych”; „nieustanną”; „dziwna”; „szara” - epitet

„marzenia przecież porządek burzą,/ marzenia są nieustanną podróżą; kiedy marzenie wolą wsparte/ postawi wszystko na tę kartę” - uosobienie, przenośnia

„wystarczy tylko się postarać!” - wykrzyknienie 

 

b) Wers świadczący o tym, że podmiot liryczny kieruje swoje słowa do czytelnika:

„Ja marzę, ty marzysz, on marzy...”.

 

c) Treść wiersza:

I strofa:

Człowiek, który marzy jest szczęśliwy i pełen pasji. Jego marzenia często muszą się jednak chować za szarą rzeczywistością, która marzeń nie lubi, uważa je za nic nieznaczące i niebezpieczne: burzą bowiem porządek świata. 

 

II strofa:

Każdy człowiek marzy. Czasem, gdy ktoś tego bardzo pragnie, te marzenia mają moc zmieniania rzeczywistości. 

 

III strofa:

Każdy człowiek powinien mieć jakieś marzenia, ponieważ dzięki nim tak naprawdę żyje.