a) Środki stylistyczne:
„ja marzę, ty marzysz, on marzy...”; „błysk w oku, cień uśmiechu czy smutku” - wyliczenie
„maluje się na twarzy; który się chowa pomalutku/ pod kołdrą codziennych zdarzeń” - przenośnia
„codziennych”; „nieustanną”; „dziwna”; „szara” - epitet
„marzenia przecież porządek burzą,/ marzenia są nieustanną podróżą; kiedy marzenie wolą wsparte/ postawi wszystko na tę kartę” - uosobienie, przenośnia
„wystarczy tylko się postarać!” - wykrzyknienie
b) Wers świadczący o tym, że podmiot liryczny kieruje swoje słowa do czytelnika:
„Ja marzę, ty marzysz, on marzy...”.
c) Treść wiersza:
I strofa:
Człowiek, który marzy jest szczęśliwy i pełen pasji. Jego marzenia często muszą się jednak chować za szarą rzeczywistością, która marzeń nie lubi, uważa je za nic nieznaczące i niebezpieczne: burzą bowiem porządek świata.
II strofa:
Każdy człowiek marzy. Czasem, gdy ktoś tego bardzo pragnie, te marzenia mają moc zmieniania rzeczywistości.
III strofa:
Każdy człowiek powinien mieć jakieś marzenia, ponieważ dzięki nim tak naprawdę żyje.
Sylwia Kępa
Nauczycielka języka polskiego
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

