Środki stylistyczne:

• epitety: "sienią ogromną", "małe okienka", "bielonych ścianach", "czerwone pasiaste wełniaki", "białe sukmany";
• wyliczenia: "[...] na drążkach w poprzek przewieszonych, wisiały kożuchy, czerwone pasiaste wełniaki, białe sukmany, to całe pęki motków szarej przędzy i zwinięte w kłęby brudne runa owiec i worki z pierzem";
• porównanie: "od ogromnego tygla z kapustą rozchodził się zapach słoniny, jak od jajecznicy, której niezgorsza miseczka stała obok".

Powyższe środki stylistyczne pełnią funkcję obrazową. Dzięki nim wypowiedź narratora o świecie przedstawionym jest szczegółowa i barwna tak, że czytelnik może wyobrazić sobie opisywaną przestrzeń.