a) pytania retoryczne:

• "Orszulo moja wdzięczna, gdzieś mi się podziała?"
• "W którą stronę, w którąś sie krainę udała?"
• "Czyś ty nad wszytki nieba wysoko wniesiona? / I tam w liczbę aniołków małych policzona?"
• "Czyliś do raju wzięta?"
• "Czyliś na szczęśliwe / Wyspy zaprowadzona?"
• "Czy cię przez tęskliwe / Charon jeziora wiezie i napawa zdrojem / Niepomnym, że ty nie wiesz nic o płaczu moim?"
• "Czy, człowieka zrzuciwszy i myśli dziewicze, / Wzięłaś na się postawę i piórka słowicze?"
• "Czyli się w czyścu czyścisz, jeśli z strony ciała / Jakakolwiek zmazeczka na tobie została?"
• "Czyś po śmierci tam poszła, kiędyś pierwej była, / Niżeś sie na mą ciężką żałość urodziła?"

 

Podejmują one temat losu człowieka po śmierci. Są związane z różnymi wizjami zaświatów.

 

b) Doprowadzają one podmiot liryczny do kryzysu wiary chrześcijańskiej. Osoba mówiąca zaczyna wątpić w istnienie życia pozagrobowego i nieśmiertelność duszy. Odzwierciedla to wers: "Gdzieśkolwiek jest, jeśliś jest, lituj mej żałości".

 

c) Prośby ojca świadczą jego niepewności w zakresie pośmiertnego losu córki, a także silnie przeżywanej  przez niego rozpaczy, tęsknocie, żalu oraz bólu. Ma on wiele wątpliwości i desperacko pragnie znaleźć jakąś pewną wiedzę, a wraz z nią - ukojenie.