Wydarzenia, o których opowiada utwór rozgrywają się w Wielki Piątek. Jednak w tekście planktu wielokrotnie następuje zmiana perspektywy czasowej. W pierwszych dwóch strofach, które mają charakter wprowadzający, mamy do czynienia z czasem przeszłym: "zstał", "miała", "ożalała". W trzeciej strofie w opowieści podmiotu mówiącego pojawia się czas teraźniejszy - to wtedy matka opowiada o cierpieniach Syna, których była świadkiem ("on bije, męczy mego miłego Syna"), a także zwraca się do Niego z prośbą, by podzielił się z nią swym cierpieniem ("już jidziesz ode mnie"). Czas przyszły pojawia się w apostrofach skierowanych do ludzi: "usłyszcie moj zamętek", "proścież Boga". Zmiana perspektywy czasowej pokazuje kunsztowną budowę tekstu, dojrzałość podmiotu mówiącego, ale także jest dowodem pewnego dystansu czasowego. Matka Boża opowiada o wydarzeniach już minionych, które pomimo tego, że należą do przeszłości, nadal wywołują ogromny ból.