Odwrócenie ról polega na tym, że ojciec narratora nie pełni funkcji głowy rodziny. Staje się za to dzieckiem, co oznacza, że żona musi go wychowywać, zaś dla syna nie stanowi autorytetu. Przykładem tego nietypowego układu ról jest zachowanie ojca: reaguje niczym dziecko, nie panuje nad swymi emocjami. Koncentruje się przede wszystkim na sobie i tego oczekuje od pozostałych domowników. To żona i syn muszą się do niego dostosowywać, nie zaś na odwrót.