Fragment:

„Jan w milczeniu pagórek ten Justynie ukazał, ona też milcząc skinęła głową; wiedziała, że to zbiorowa mogiła.
- Ilu? - z cicha zapytała.
- Czterdziestu - odpowiedział, głowę znowu odkrył i kroku przyśpieszył.
[...]
Jan z głową odkrytą u stóp Mogiły stojąc z wolna wymówił:
- Zupełnie jak w pieśni:
Chyba czarny kruk zakracze,
Czarna chmura dżdżem zapłacze…”

 

Zachowanie Jana świadczy o tym, że