Żegota, jeden z więźniów, parafrazuje utwór Antoniego Goreckiego (autor bajek politycznych), mówiąc o tym , jak to diabeł, chcąc przyczynić się do klęski człowieka, paradoksalnie pomógł mu. W alegorycznym sensie ta bajka odnosi się do sytuacji ówczesnej młodzieży, która podlegała carskim represjom. Ziarnem jest właśnie polska młodzież, która cierpi na zesłaniach i w więzieniach z wyroku cara (szatana). Uzurpator nie wie jednak, że jego działania ostatecznie przyniosą dobry efekt - zgodnie z treścią bajki ziarno najpierw musi obumrzeć, żeby przynieść plony, tak samo poświęcenie ludzi walczących z okupantem doprowadzi do odrodzenia nowej, silnej Polski. Nie bez znaczenia jest także motyw rzucenia ziarna przez Boga. W tym kontekście Polacy jawią się jako naród wybrany, co wpisuje się w mesjanistyczną koncepcję Mickiewicza.