Romantyczni twórcy uznawali literaturę za "arkę przymierza między dawnymi i nowymi laty". "Arkę", ponieważ stanowiła ona skarbnicę tradycji narodowych, niezniszczalną wartości przenoszoną w pamięci zbiorowej. "Między dawnymi a nowymi laty", ponieważ twórcy romantyczni łączyli tradycję z przyszłością. Korzystając z dorobku przeszłości, romantyczni twórcy swoje utwory kierowali do kolejnych pokoleń. Słowacki wierzył, że "zostanie po nim ta siła fatalna", zaś Norwid przekonywał, że "syn minie pismo, lecz ty spomnisz wnuku".