Przykładowe rozwiązanie:

Stanisław Witkiewicz nazwał Adama Mickiewicza pierwszym polskim kolorystą w poezji. Malarz dostrzegł w twórczości poety ogromne przywiązanie do oddawania kolorów w swoich dziełach. Mickiewicz łączył więc literaturę z malarstwem, uplastyczniał swoje opisy, malował słowem. Dowodzi tego zamieszczony w podręczniku opis zamku. Autor "Pana Tadeusza" utrwalił połyskujący porannym słońcem obraz ruin. Nie pominął romantycznej tajemniczości i nastrojowości, taki efekt daje ukazanie zamku otoczonego mgłą: "Nad mgłą ranną; dach z blachy złocił się od słońca, / Pod min błyszczała w kratach reszta szyb wybitych, / Łamiąc promienie wschodu w tęczach rozmaitych".