Zdanie: "Wokulski w teatrze spogląda na Izabelę po raz pierwszy przez idealizujące okulary romantyzmu" oznacza, że główny bohater zakochał się w Izabeli od pierwszego wejrzenia, postrzegał ją jako kobietę doskonałą, którą obdarzył ogromnym uczuciem. Przeżywanie wielkiej, bezgranicznej miłości i idealizowanie ukochanej było typowe dla romantyzmu, dlatego autor użył przenośni "idealizujące okulary romantyzmu"