a) Fragmenty:

• „I znów widzę, acz dymem oślepian,
  Jak przez ganku kolumny
  Sprzęt podobny do trumny
  Wydźwigają... runął... runął - Twój fortepian!”;

 

• „Ten sam - runął - na bruki z granitu!
  - I oto: jak zacna myśl człowieka,
  Poterany jest gniewami ludzi,
  Lub jak - od wieka
  Wieków - wszystko, co zbudzi!
  I - oto - jak ciało Orfeja
  Tysiąc Pasyj rozdziera go w części;
  A każda wyje «Nie ja!...
  Nie ja» - zębami chrzęści -”

 

b) Opis Norwida podkreśla dramatyzm oraz tragizm tego wydarzenia. Wskazuje to na emocjonalny stosunek podmiotu lirycznego do