Narrator tekstu to młoda osoba płci męskiej. Świadczy o tym sposób wyrażania się oraz obecność w jego wypowiedzi języka potocznego. Jest to człowiek dość nieskomplikowany, o ograniczonych horyzontach, gdyż zadowalają go proste przyjemności. Nie uzyskał także gruntownego wykształcenia, na co wskazuje dość swobodny, nie zawsze zgodny z zasadami poprawności, sposób mówienia. Charakteryzuje siebie jako miłośnika muzyki i kina akcji oraz osobę poszukującą atrakcyjnej dziewczyny. 

Warstwa językowa wywołuje skojarzenia z mową potoczną - wywód narratora jest dość luźny, pozbawiony logicznego układu. Dominują zdania pojedyncze („Ja się obruszam”.), czasem pojawiają się także złożone („Mówię jej, że jest bardzo piękna i bardzo ładna, że zachwyciła mnie jako dziewczyna i jako kobieta”.) lub równoważniki zdania („Ubioru, zachowania się, noszenia”.). W przytoczonym fragmencie znajduje się także bardzo dużo wyliczeń („Ja odpowiadam, że również lubię takowe dziewczyny, ładne, piękne, z poczuciem humoru, lubiące szybkie kino akcji i dobrą muzykę do posłuchania, lubiące się bawić, potańczyć, urodziwe, zgrabne”.) i zdań rozpoczynających się spójnikiem („Iż ona sama [...]”.), powtórzeń („Ona, iż może tak, a może nie”.). Zakres słownictwa jest dość ograniczony, zaś w wypowiedziach narratora wulgaryzmy łączą się z wyszukanymi słowami, co może świadczyć o tym, iż bohater pragnie kreować w pewien sposób swój wizerunek jako osoby elokwentnej lub interesującej.