W utworze tym zostaje przedstawiona dziewczyna, która czekała na powrót ukochanego. Jego los pozostawał nieznany, więc ostatecznie chęć poślubienia bohaterki wyraził książę. Nie była jednak szczęśliwa z tego powodu; kiedy pomoc zaoferowała jej kuma, wyraziła zgodę. Odprawione zostały czary, by zaginiony przybył po swą wybrankę. Tak też się stało: mężczyzna pojawił się o północy i zaproponował bohaterce, by została z nim na zawsze. Para ruszyła w drogę, zaś w czasie jazdy panna porzucała kolejno: modlitewnik, różańce, medalik, koronkę, aby usprawnić podróż. Ostatecznie bohaterowie dotarli na cmentarz, gdzie mężczyzna poprosił dziewczynę o zdjęcie krzyżyka, na co się zgodziła. Wtedy złapał ją, z oczu i ust jeźdźca buchnął ogień, a ostatecznie wraz z ukochaną zniknął. Rano zaś okazało się, że przy mogile bez krzyża została naruszona ziemia.