Podział postaci na dwie grupy i dwa języki ma wymiar niemalże moralny. Dzięki językowi autor wartościuje ludzi zebranych w poszczególnych grupach. Ci posługujący się językiem polskim są ludźmi dobrymi, niezgadzającymi się na reżim caratu rosyjskiego. Natomiast towarzystwo stolikowe, rozmawiające w języku francuskim, przedstawione jest jako zbiór oportunistów, którzy szukają okazji, by zrobić karierę, zapominając przy tym o takich wartościach, jak wolność czy ojczyzna.