O następstwie czasowym informują głównie występujące po sobie wyliczenia, które stanowią zwięzły opis czynów Kmicica. Informacje o kolejach jego losu przekazywane są w przeważającej mierze przy pomocy rzeczowników, równoważników zdania (np. „Wreszcie lek na duszy blizny: / Polska - suknem Radziwiłła”; „Jasna Góra, czas pokuty”), zdań pojedynczych i współrzędnie złożonych („Jędrek się granatem bawi, / Ksiądz Kordecki - błogosławi”). Pojawiają się również przysłówki odnoszące się bezpośrednio do czasu (np. „potem”, „wreszcie”), jednak to ułożone w odpowiedniej kolejności wyliczenia budują ciąg przyczynowo-skutkowy.