„Ja” lirycznemu towarzyszy przede wszystkim tęsknota. Świadczy o tym tytuł tekstu (oznaczający przedpiekle z Boskiej komedii Dantego, gdzie przebywają pogańskie dusze, które nie mogą ujrzeć Boga - jest to miejsce wiecznej tęsknoty), ale i zachowanie osoby mówiącej, która trwa w oczekiwaniu oraz nieustannie analizuje swoje niegdysiejsze decyzje: „Nadal czekam, gdzie podpadłem”; „Napisałem sobie biedy, / Urządziłem się - w impasie [...] / Wierząc, że się cofniesz w czasie”. W słowach tych pobrzmiewa poczucie winy i żal z powodu zachowania, które przyniosło tak poważne konsekwencje. Podmiot liryczny mówi, że znajduje się w impasie, a więc w sytuacji bez wyjścia.