Czasowniki wskazują na określoną czynność oraz perspektywę czasową (przeszłość - teraźniejszość), zaś zaimki zastępują niektóre części mowy. W przytoczonym fragmencie wskazują one na to, że ukazane doświadczenia wykraczają poza jednostkowe doświadczenia. Niektóre formy (np. "nam", "nas", "nasz") sugerują wspólnotę doświadczeń wszystkich emigrantów, którzy musieli opuścić rodzime strony. Sytuacja ta nabiera więc uniwersalnego charakteru i wyraża przeżycia zbiorowości. Wskazują na to również pewne czasowniki: "żesmy nieśli", "pomnim".