Przeżywanie żałoby przez głównego bohatera fragmentu jest zdecydowanie różne od tego, w jaki sposób robi to jego mama. Piętnastoletni Witek jest przede wszystkim zły i rozgoryczony. Chciałby, aby jego życie wróciło chociaż częściowo do sytuacji sprzed wypadku. Tymczasem chłopak ma coraz więcej obowiązków, jest nimi przytłoczony i pozostawiony samemu sobie. To rodzi w nim bunt i złość na zmarłą siostrę oraz mamę, która nie może poradzić sobie z żałobą. Kobieta oddała się pracy, zapominając, że oprócz Magdy ma jeszcze dwoje dzieci, które jej potrzebują. Nie jest w stanie rozstać się z przedmiotami należącymi do córki, a każdą wolną chwilę spędza na cmentarzu.