Przykładowo: 

„Nie porzucaj nadzieje,
Jakoć sie kolwiek dzieje:
Bo nie już słońce ostatnie zachodzi,
A po złej chwili piękny dzień przychodzi”. 

Jan Kochanowski namawia do przyjęcia pogodnej postawy wobec świata i życia. Poeta zapewnia, że najważniejsze jest zachowanie nadziei, ponieważ tak w przyrodzie, jak i w życiu człowieka złe chwile przeplatają się z dobrymi.

 

„Dziś bądź wesół, dziś użyj biesiady,
O przyszłym dniu niechaj próznej rady”.

Poeta przekonuje, że należy korzystać z życia, cieszyć się chwilą, jeżeli są tylko po temu właściwe okoliczności. Kochanowski zaznacza także, że troska o przyszłe dni jest bezzasadna, ponieważ żaden człowiek nie zna przyszłości, stąd też powinien cieszyć tym, na co ma wpływ, czyli teraźniejszością.

 

„Ale to grunt wesela prawego,
Kiedy człowiek sumnienia całego
Ani czuje w sercu żadnej wady”.

Mistrz z Czarnolasu źródła szczęścia dopatruje się w posiadaniu czystego sumienia. Poeta przekonuje, że tylko człowiek o czystym sercu może w pełni cieszyć się życiem.