Dorota Siwicka cytuje wypowiedzi badaczek, aby na ich fundamencie zbudować własną teorię. Pogląd ten staje się w ten sposób usankcjonowany autorytetem badaczek literatury romantycznej. 

„Według Janion i Żmigrodzkiej działanie Kordiana jest ponawianiem próby zintegrowania na powrót duszy, która «rozprysnęła się na uczuć kolory» i zdawała się gubić w kosmosie. [...] Bohater przemienia swoje życie - i jest to, zdaniem interpretatorek, ów najbardziej charakterystyczny dla polskiej egzystencji romantycznej proces: z vita speculativa w vita activa”.

W powyższym fragmencie badaczki mówią o postawie aktywnej Kordiana, opartej na działaniu. Łączy się ona z twierdzeniem Doroty Siwickiej na temat nowoczesności tożsamości wspomnianego bohatera, która wiąże się właśnie z nieustanną przemianą form:

„Jest to bohater, który nie obawia się rewolucyjnego tempa przemian swej tożsamości, sądzi bowiem, że trwa ona jako coś, co się dzieje, tylko w ruchu, w nieustającym czynie”,