Osoba mówiąca w wierszu zwraca się bezpośrednio do Boga. Świadczą o tym chociażby fragmenty: „Z Tobą ja gadam, co królujesz w niebie”, „Sędzio straszliwy! Tyś ognie rozdmuchał / Sumieniu złemu - a Tyś mnie wysłuchał”. Wypowiedź kierowana do Stwórcy przypomina modlitwę, lecz została ona nazwana w tytule wiersza po prostu „rozmową”. Nadawca wypowiedzi jest człowiekiem cierpiącym, niezrozumianym przez bliskich. Z tego powodu ukojenia i pocieszenia szuka w Bogu.