O matce dziewczynki pojawiają się nieliczne wzmianki. Zostaje ona przedstawiona jako osoba współcierpiąca z poetą po stracie ukochanej córki -  musi pogodzić się ze śmiercią dziecka: "A matce, słysząc żegnanie tak żałościwe, / Dobre serce, że od żalu zostało żywe". Z  kolei w Trenie VII Kochanowski podkreślił dramat matki - powinna ona wprowadzać Urszulkę w życie, a nie żegnać się z nią na zawsze. Matka poety przychodzi do niego zaś, by udowodnić mu, że córka jest szczęśliwa i czeka na swych rodziców. Ponadto napomina Jana, żeby znosił z godnością swój los.

Kreacja żony poety podkreśla tym samym cierpienie związane z rodzinną tragedią - poszerza jej wymiar. Z kolei kreacja matki Kochanowskiego pozwala mu na odnalezienie sensu życia oraz pogodzenie się ze stratą - kobieta przychodzi bowiem ze świata wiecznego do doczesnego.