Laura miała długie, kręcone, blond włosy i piękne oczy. Na jej twarzy malowały się różne emocje, co bardzo intrygowało autora. Podmiot liryczny podziwiał Laurę i dokonywał jej idealizacji: "Stąpanie jej nie było rzeczą ziemską, / Lecz anielskiego ducha, a jej słowa / Brzmiały inaczej niźli ludzka mowa". Bohaterka liryczna była osobą, która roztaczała wokół siebie tajemniczą aurę, którą autor określał "blaskiem niebieskim". Poetę szczególnie zachwyciła twarz Laury, jej oczy i włosy.