Utwór Jana Andrzeja Morsztyna "Niestatek" składa się z ośmiu jedenastozgłoskowych wersów. Kompozycja tego wiersza oparta jest na kontrastowym zestawieniu pięknej kobiety (trzy pierwsze wersy) z jej brzydkim, przypominającym trupa, odpowiednikiem (cztery ostatnie wersy). Przyczyną takiej dysproporcji są relacje, jakie łączą podmiot liryczny i adresatkę wiersza. Jeżeli kobieta żyje w zgodzie z podmiotem, wówczas ten postrzega ją jako urodziwą pannę, ale jeżeli kochankowie pokłócą się, wtedy obraz adresatki ulega radykalnej zmianie.