Przykładowe rozwiązanie:

W renesansie świat postrzegano jako doskonałe miejsce stworzone przez Boga specjalnie dla człowieka. Powszechny w średniowieczu teocentryzm w następnej epoce został zastąpiony przez antropocentryzm. Zaczęto więc podnosić wartość człowieka, doceniano jego możliwości i widziano w nim dzieło Boga, spadkobiercę boskiej władzy na ziemi. Człowiek w tym świecie był szczęśliwy, chłonął jego uroki, prowadził harmonijne i spokojne życie. Jednak pod koniec epoki ufny optymizm został zastąpiony sceptycyzmem. Przyczyną tego była reformacja, która postawiła człowieka przed wyborem wyznania, a tym samym drogi zbawienia. Taka możliwość wyboru była ciężarem i źródłem zagubienia.Rozwiązanie tego dylematu przyniosła kontrreformacja i postanowienia soboru w Trydencie. Wówczas artyści stali się rzecznikami kontrreformacji - ich twórczość miała za zdanie wspierać autorytet papieża i przybliżać prawdy wiary. Także odkrycia naukowe sprawiły, że świat stał się dla człowieka nieogarniony, mało który umysł mógł wówczas pojąć teorię heliocentryczną. Ponadto trzeba zaznaczyć, że przyczyną barokowego sceptycyzmu i niepewności były wszechobecne w tamtych czasach wojny, zarazy, choroby, które nękały Europejczyków.