Podmiotem lirycznym jest mędrzec, filozof poszukujący sensu i zasad życia. Świadczy o tym przedstawianie przez niego własnych przemyśleń na temat ludzkiego losu oraz reguł postępowania człowieka, np. "U Fortuny to snadnie, / Że kto stojąc upadnie", "Próżno ma mieć na pieczy / Śmiertelny wieczne rzeczy", "Kto tak mądry, że zgadnie, / Co nań jutro przypadnie?", "Szafuj gotowym bacznie!", "A nigdy nie zabłądzi, / Kto tak umysł narządzi, / Jakoby umiał szczęście i nieszczęście znosić [...]".