Karpiński ukazał bohaterów i świat przedstawiony w sposób skonwencjonalizowany i schematyczny. Brak tutaj jakichkolwiek szczegółów, które opisywałyby zarówno przyrodę, jak i kochanków. Akcja rozgrywa się w nocy, kiedy na niebie zaczyna świecić księżyc. Kochankowie spotykają się pod samotnym jaworem. Z sielanki dowiadujemy się na ich temat niewiele. Filon jest młodym pasterzem, Laura zaś osiemnastoletnią pasterką, która musi wracać do domu, zanim kur zapieje trzykrotnie, aby uchronić się przed gniewem matki. Dziewczyna jest zazdrosna o przyjaciółkę z dzieciństwa Filona – Dorydę. Nie zastając ukochanego w umówionym miejscu, wpada w rozpacz, myśląc, że została zdradzona. Niszczy przygotowane dla mężczyzny dary: wianek różany i kosz pełen malin. Filon, widząc jej gniew, wychodzi z ukrycia. Okazało się, że czekał na nią od godziny, lecz pragnął poznać, co dziewczyna tak naprawdę o nim myśli, dlatego schował się w zaroślach. Resztę nocy spędzają na wzajemnym przepraszaniu się i tłumaczeniu zaistniałej sytuacji, nie szczędząc sobie przy tym czułości.