Roman Dąbrowski twierdzi, że poza początkową i końcową kwestią, tak naprawdę w satyrze nie występuje dialog, lecz monolog. Każdy z rozmówców wygłasza swoją własną kwestię, która jest niezrozumiana przez adwersarza. Mężczyźni nie słuchają swoich wywodów, o czym świadczy górnolotna wypowiedź trzeźwego mężczyzny oraz szybkie pożegnanie się i oddalenie się szlachcica będącego w nałogu.